İki elimdeki paketleri yer bıraktım, güle doğru bahçe demirinin üzerinden uzandım . Öylesine güzel kokuyor ki,mis. Yüreğinizde özlemlere dair kısa bir okadarda değerli bir an. Birinci kattaki teyzenin bakışları altında fotoğrafını da çektim ve teyzeye gülümsedim,'içimden,dalında seviyorumda, diyordum'.Gününüzün bir anında beyaz bir gülün kokusunu hissedebilin, iyi gelecektir ...
Gün hangi hava koşullarında olursa olsun,tomurcuklarıyla rengin dilinde güne merhaba diyen çiçekler var.Tıpkı yüreklerimizin bitmeyecek umutları gibi ...
Bir sallasan dallarını oyun olur çocukların ellerinde. Kıpkırmızı çatlamış yanakları bile inan buz tutmuşluğunu unutmuş, sımsıcak gülüşlerin en neşelisinde...
Martı kanadının ucuna yüklediğin sessiz kelimelerinin öyküsünü özlemek,fotoğrafa bakıp gülümsemek. Hiç düşünmeden şu anda hayat var, diye bilmek. Güne uyandıysanız yaşama umutla bakmak için bir artınız yüreğinizde. Günaydın Dünya'm...
Güneşin kışın soğukta bile içinizi ısıttığı anlar vardır. Öğlene doğru aynı yerde oturan bu amca soğuğun bıçak gibi kesen yüzünü hissetmek yerine termostaki çayın gün ışığına karışan dumanının sıcaklığını hissetmeyi tercih etmiş. Elindeki gazetenin bulmacasını çözerken elindeki kalemi her oynattığında görebildiğiniz gülümsemesi , üşümüyor mu,diyeceğiniz anda sizinde yüreğinizde bir sevginin sıcaklığına dönüşüyor. Baktığınızda görebildiğiniz şeyler bir biçimde dokunabiliyorsa yüreğinizine, bu amcada hayat (hayattan anlar) var. Günaydın Dünya'm...
Rastgele demenin ardından kalan anlık kareler...(III)
