Usulca göz attım,masanda bıraktığın beyaz kağıda.Kurşun kalemin silindikten sonra kalan gri lekeleri birde beyaz silginin dağılmış ince kalıntıları vardı.Gri lekeler ve silgi kalıntıları...Avucuma
topladım,beyaz beyaz silgi kalıntılarını.Bir avuç dolusu.Sessizliğine yazdığın sözcükler doluydu, avucumda.Pencereden gökyüzüne doğru attım.Şimdi bir avuç sözcük bir küçük kuşun kanadında...Ş.Ö

Dokunduğum çam yaprakları kadar yakın,buzullar kadar uzak olanlar,tüm dünya canları,bir nefes olan hayat,2013 yılında yüreklerinizin dilediği gibi geçsin…

SABAHIN RENKLERİ

GÜNE YANSIYANLAR XIV

Zamanın iyi bir öğretmen olduğu fark edebilmek kadar çok çabuk geçtiğini de öğrendiğimiz an belki onun bizi öldürdüğünü düşünmek yerine, sağlıkla bize sunduğu tümlerin an kadar bile olsa değerini bilerek ,kendi istediğimiz gibi yaşamaya çalışmanın şükrünü duymalı,gülümsemesi bilerek keyfini çıkarmalıyız.Kısaca, zamana karşı her gözünü açabildiğin gün yaşamaya değer bir şeyler mutlaka vardır,bakmasını bil yeter ki...Ş.Ö

Hiç kimsem yok sanırım bazen,gülümserim yüreğime,gözlerim takılır gökyüzünde uçan serçeye...Ş.Ö

Nehirİda'ya sevgimle...

GÜNE YANSIYANLAR XIII