Daha yakından fotoğrafını çekmek isterdim. Yüksek çitlerin uzağında kupkuru bir gül ağacı ve topraktaki kökleri umudunu kaybetmemiş ki aralarda ebruli renkli gül goncaları açmış...

Saat 9:45 gün soğuk..

Saat:11:50 gün yine soğuk...

Bugün burada sözcüklerin sesiyle ,öğretmenlerimin Öğretmenler Günü kutlu olsun yazabiliyorsam,bana harfleri öğretmenle başladığın,sözcüklerin ve rakamların büyülü dünyasını akıl ve yüreğimle kullanmayı,sevgiyle öğrettiğin ve iyi ki benim öğretmenim olduğun için yürek dolusu teşekkürler canım ilkokul öğretmenim.Ellerinden sevgiyle öpüyor ve kocaman sarılıyorum…

Ay veda ederken geceye yağmurun yumuşak çisil hali toprağa dokundu. Toprak kokusu, çiçeklerin üstündeki neşeli damlalar gün başlangıcında anlıktı. Güneş beyaz pamuk gibi bulutların içinden gülümsemeye başlamıştı. Uyandığınızda yaşayacağınız anlarda farklı gülüşleriniz olsun.Günaydın Dünya'm...

Zaman, bir martının uçuşunda gün ve gece arasında hızla geçerken,durmuş bir zaman anında takılıp kalmak,bazen yaşam...

Az önce kadın çamaşırları topladı, mandallar ipte müziğin notaları gibi kalmalıydı. İçeriye girip çıktı, birkaç asma yaprağı kopardı. Akşam yemeği için kabak dolmasının içine nekadar yakışacaklardı. Ortancalara kocaman gülümsedi, eşi kendi elleri ile dikmişti. Sevgilim senin için, demişti.Tekrar gülümsedi,yüreği sımsıcaktı, neyse akşam gelecekti , içeriye girdi. Dışardan bakan bir çift göz yürümeye başlamadan önce yüksek sesle, bu evde hayat var, dedi. Gülümseme kesinlikle bulaşıcıydı , gülümsüyordu...

Bakarsın birşeyler eksik gelir, bu balkonda hayat var, diyebilmek için. Oysa bir tık ötesi, panjurun ipini tutup usulca açacak bir elin yüreğidir. Güneşin yansımaları bir tebessümle buluşur, şimdi ip yerine elde tutulan bir sürahi su, damla damla dökülür, çiçeklerin toprağına can olur... Bu balkonda hayat var,yeter ki düşün, düşle...