Karşıyaka Çiçek Festivalinden fotoğraf kareleri.Renk cümbüşleri içinde renklerin dili de öylesine değişik bir tebessüme neden oluyor.Çıktıktan sonra kuru toprağın üzerine tutunmaya çalışan iki lalenin kırmızı renkle söylediğini çekmemek olmazdı.Başlamışsan doğmaya yaşama umutla bakmak için nedenlerin her daim olacaktır,hadi gülümse...

Daldı, çıktı, halkalar durgun suda oyundu, martının gagasından yayılan. Ve bir anda uçuvermek öylesine güzeldi, bir maviden diğer bir maviye...

Öylesine otursam, zaman kayıp gidecek akşama. Akşamdan sabaha ve sen yine doğacaksın sessizliğinle . Yansımaların kucağımda avuç avuç birikecek .Bakacağım ellerime portakalımsı sarılara kıpkızıllara gülümseyeceğim , usulca...Günaydın Dünya'm...

Kanadın ucunu yakalamışsan asla vazgeçme, fotoğraf makineni seviyorsan birde öylesine çok kuşları, sana geri dönüşü harika olacaktır. Gülümse...

Günün erken yürüyüşleri olmadı lakin ara saatlerin anlarında fotoğraf çektim ki,arada sizinle paylaşmadığım bir yığın fotoğrafım da var.Bugün, kışın böylesine üşümemiş olduğumu düşündüm. Mevsim dışı soğuk olduğundandır,deyip bahar çiçeklerinin dökülmesine üzülürken daha önce içimi ısıtan bir kareyi sizlerle paylaşmak aklıma geldi.Öylesine güzel,tatlı ihtiyar canlar benim yol arkadaşlarım arasından  ikisi. Onlar, beni yalnızca sabah günaydın dediğim sesimden ve yüzümde oluşan  tebessümüm kadar tanıyorlar.Eşinin elini sımsıkı tutup,yürüdükleri görünce yaşam yolunda yakaladıkları mutlu olma keyfini, huzurunu gözlerindeki bakıştan görmek ,yüreğimi ısıtıyor.Onları rahatsız etmemek adına arkalarından fotoğraflarını çektim.Sevgileri, bu soğuk günün erken saatlerinde yüreğinize bir anlık sıcaklık olsun.Anlığın dışında yüreğinizin sıcaklığı yüreğinizden etrafınıza olan bakış açınızda saklı,unutmayın.Günaydın Dünya’m…

Uçmak bir oyundu, tel üstüne konuncaya kadar. Üç iken dört olmakta güzeldi, sohbetin devam eden anlarında...

Renkleri büyülüyor mu çocukları , diye düşündüğüm an rahmetli dedemin halat gibi bir iple kurduğu tahta salıncak geldi, aklıma. Beni büyüleyen dedemin salıncağı sevgiyle kurması ve özgür bir kuş gibi gökyüzünün mavisine doğru beni yollamasıydı. Ki her keresinde geriye dönüyordum. Kesin dedem çocukça kahkahalarımı seviyordu...