6 Aralık 2010 Pazartesi

KAR VE SEN KÜÇÜK DOSTUM


















Kar hafiften atmaya başlamıştı,birazdan tipiye çevireceği belliydi.Başımda bere,ellerimde eldiven olduğu halde buz kesmiş yüzümle hızlı fakat kayıpta bir yerimi kırmamak için dikkatli yürümeye çalışıyordum.
Karakış başlıyordu.Küçükken bilmediğim kara hayrandım.Hani kartpostallardaki yeşil ağaçların üzerindeki bembeyaz örtü yada kardan adam resmi ve oynayan çocuklar…Özlem duyardım,isterdim ki hep kar yağsın…Şimdi ise yolda yürürken eve varsaydım da başlasaydın,olmaz mı diyorum,kendi kendime…
Sonunda düşündüğüm başıma geldi.Kaydım!!!Bir güzel yerdeyim.Allah’tan düşünce kendine gülebilen biriyim.
İşte tam kalkayım karlardan derken, karşımda gördüğüm bir çift kömür karası boncuk gibi gözle gözlerim karşılaştı.Sekiz,dokuz yaşlarında olmalıydı.Ben yerde hala oturduğumdan aynı boyda duruyorduk.’’Ver elini abla’’dedi.Ona sevgiyle ve daha dikkatlice baktım.

Kara gözleri gibi saçları da siyahtı.Yanakları soğuktan çatlamış kırmızı kırmızı duruyordu.Birden paltosunun olmadığını gördüm.Bir kazak ve bir pantolon…Bana uzanan elide soğuktan buz kırmızısıydı.Elimi uzatmamı bekliyordu.Gözlerine ben kuvvetliyim,seni tutarım gibisinden bir anlam yerleşmişti.Hemen ellerimdeki eldivenleri çıkardım ,ellerimi ona uzattım.
Elleri buz gibiydi.Minik eller öyle kendinden emin tuttu ki ellerimi,yüreğimden ona akan sıcaklığı hissetmesi için,sıkıca tuttum…
Ve ayaktayım.Boyu ancak belime gelen bu sevimli oğlan çocuğunun elleri hala ellerimde.Ona teşekkür etmek için eğiliyorum ve yanağına bir öpücük koymak için izin istiyorum.Biraz utanarak izin veriyor.Beni bu zor durumdan kurtardığı için bunu kutlamamız gerektiğini söylüyorum.Yüzüme bakıyor.Ve eli hala elimde…
Birazda zorla ikna ediyorum,yolun biraz ilersindeki pastaneye gitmeye..
,,,,
,,,,,
Ve bir saat sonra ayrılırken bana dönüp ‘bir daha sefere ben ısmarlayacağım ama ’diyen yüreği sevgi dolu,akıllı mı akıllı küçük bir dostum var,artık…
Artık yağan kara aldırmadan yürüyorum, üşümediğimi de biliyorum. Yüreğimde küçük bir çocuğun verdiği sevginin sıcaklığı var,gülümsüyorum…
Ben bugün karı çocukluğumdaki gibi yeniden sevmeye başlıyorum…Ş.Ö


4 yorum:

  1. çok güzel bir hikaye
    içten
    karı ben de çok severim
    ilk kar! bembeyaz masummm

    YanıtlaSil
  2. Yüreğimi gülümsettiniz,teşekkürler...

    YanıtlaSil